Met verbazing zit ik mijn eerste blog na te lezen: het blijkt bijna een jaar (!) geleden te zijn dat ik deze schreef. Tussentijds is er heel veel gebeurd, te veel om op te noemen. Na 26 columns stopt het schrijven voor de Postiljon wegens de opheffing van deze krant. Heel jammer maar weer tijd voor nieuwe uitdagingenJ zoals mijn blog.

Deze keer gaat het over acceptatie: iedereen kent dit begrip, maar weet dat het soms heel moeilijk toe te passen is

Een issue voor mij is de combinatie van “slapen” en “problemen”. Ik ben geneigd om te proberen ’s nachts oplossingen te zoeken voor wat er in mijn leven speelt. Uiteindelijk zorgt dat er dan weer voor dat ik wakker lig en ’s morgens regelmatig heel moe ben.

Sinds twee weken heb ik voor mijzelf een manier gevonden om weer goed te slapen: acceptatie. De “oplossing” komt niet van mij maar kwam ik toevallig tegen.

“In plaats van helemaal op te gaan in het probleem of mij te verzetten tegen negatieve gedachten, laat ik deze er gewoon zijn. Ik breng de aandacht weer bij het hier-en-nu en mijn ademhaling: een hele rustige buikademhaling in en langzame buikademhaling uit. Ik bedenk: zelfs als ik een probleem oplos, dient er zich vanzelf weer een nieuwe aan. Dit is onderdeel van het leven. Geluk hangt daar dus niet van af.” (Bron: Civas)

Natuurlijk is volledige acceptatie niet altijd even makkelijk te bereiken, maar stukje bij beetje gaat steeds iets beter. Misschien helpt dit jou ook?

Tot de volgende blog!

Ellen